Pegazem po Tarnowie

554

Zacznijmy od sprawy nam najbliższej, a mianowicie od 53 Międzynarodowego Dnia Teatru. To święto ludzi teatru obchodzone jest na całym świecie od 1962 roku. Ustanowione zostało przez IX Światowy Kongres ITI w Wiedniu w 1961 roku. Wybrano dzień 27 marca dla upamiętnienia pierwszego sezonu Teatru Narodów w Paryżu w 1957 roku. Z okazji tego święta co roku publikowane są orędzia pióra najwybitniejszych twórców teatralnych. W tym roku orędzie Międzynarodowego Instytutu Teatralnego napisał Brett Bailey, południowoafrykański dramatopisarz, reżyser i scenograf. Także w tarnowskim przybytku Melpomeny odbyła się „W pokoju obok” S. Ruhl stosowna celebra  – wyróżniono i wręczono co trzeba i komu trzeba, było galowo i bankietowo. Szkoda tylko, że wzorem lat poprzednich, zgodnie z tradycją nie przygotowano w Solskim nowej premiery, tym bardziej, że tydzień później odbyła się zapowiadana, jako wydarzenie, premiera „Skąpca”… . ale o tym napiszemy oddzielnie. A póki co odnotujmy 150 tysięcznego widza, który w tych dniach odwiedził nasz teatr, o czym z dumą donoszą tamtejszy pjarowcy. Zaś w tzw. międzyczasie, dokładnie w ostatni weekend marca, odbył się tam swoisty casting, którego stawką była kwalifikacja do udziału w jesiennym Ogólnopolskim Festiwalu Komedii „Talia”. W tej drugiej już edycji Przeglądu „Przedmieście” udział wzięło cztery kompanie teatralne – jedna z Wrocławia i trzy z Warszawy, o czym szerzej donosimy obok. Poza tym we środę 2 kwietnia, podczas otwartego spotkania Tarnowskiego Towarzystwa Naukowego wręczono nagrody tegorocznym laureatom konkursu „Perły Tarnowa”, autorom najlepszych prac licencjackich i magisterskich. Nagrodzono cztery osoby, trójkę absolwentów Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie oraz absolwenta WSB-NLU, Wydział Zamiejscowy w Tarnowie. Swoje nagrody przyznało także Centrum Kultury Promocji Miast i Regionów Poloniada 2014 - za najlepsze projekty promocyjne i wydarzenia kulturalne. Podczas gali, która miała miejsce w Płocku jury składające się z przedstawicieli mediów i postaci ze świata kultury i reklamy w kategorii „Lider Kultury” główną nagrodę – Koguta przyznało miastu Tarnów za stronę www.kultura.tarnow.pl. Strona kultura.tarnow.pl to kalendarium wydarzeń kulturalnych w mieście, popularne - co? gdzie? kiedy? Tamże przeczytać można m.in. o absolutnie wyjątkowej wystawie fotograficznej, jaką aktualnie oglądać można w Tarnowskim Centrum Kultury. Swoje prace prezentuje tam jeden z najwybitniejszych polskich artystów Wojciech Plewiński, który w zeszłym roku obchodził  85 urodziny. Fotografia Wojciecha Plewińskiego prezentowana  na wystawie “One, Oni i On” (czytaj obok), to czarno-biała kronika artystyczna i zapis dokumentalny z okresu kilkudziesięciu lat. Niedawno pisaliśmy o reaktywowanym w BWA Salonie Wiosennym zorganizowanym w artystycznej kooperatywie ze ZPAP Oddział Tarnów, którego wystawa pt. „Struktury miasta” stała się prawdziwym wydarzeniem.  I teraz po zamknięciu ogłoszono jego laureatów – Nagroda Główna przypadła rzeźbiarzowi Januszowi Janczy (materialnym jej wymiarem będzie wystawa indywidualna) i Roberta Żyburę, któremu swoją nagrodę przyznała publiczność. Aliści prawdziwym hitem minionego tygodnia była widomość o przyznaniu znakomitemu tarnowskiemu fotografikowi Jakubowi Ochnio pierwszej nagrody na jednym z najważniejszych konkursów polskiej fotografii BZ WBK Press Foto. Zakończmy to wiosenne pegazowanie  optymistycznie, na przekór i wbrew malkontentom i wróżom, informując wszem i wobec o pojawieniu się obywatelskiej inicjatywy reaktywacji w ogródku jordanowskim tarnowskiego Parku Strzeleckiego - grzyba Muchomora… .

Orędzie Bretta Bailey'a

 Gdziekolwiek na Ziemi mieszkają ludzie, rodzi się tam niepowtarzalny Duch Teatru.

„Pod drzewami w małych wioskach a także na nowoczesnych scenach światowych metropolii; w szkolnych korytarzach, na polach i w świątyniach; w slumsach i na miejskich placach, w domach kultury i piwnicach biedaków, ludzie zbliżają się do siebie, by współuczestniczyć w efemerycznych światach teatralnych, które tworzą, by wyrazić swą ludzką złożoność, różnorodność, słabość, w żywym ciele, w oddechu, w głosie. Spotykamy się, by szlochać i by pamiętać; by śmiać się i rozmyślać; by uczyć się, by zaświadczać, by marzyć.  Spotykamy się, by zamyślić się nad zręcznością techniki i by ucieleśnić bogów. Aby wspólnym westchnieniem zachwycić się pięknem, połączyć współczuciem, czy przerazić złem.  Przychodzimy po energię i siłę.  By uczcić bogactwo naszych kultur i wymazać granice, które nas dzielą.  Gdziekolwiek na Ziemi mieszkają ludzie, rodzi się tam niepowtarzalny Duch Teatru. Zrodzony ze wspólnoty, przebiera się w przeróżne maski i kostiumy naszych tradycji.  Zaprzęga nasze języki, rytmy i gesty, by oczyścić przestrzeń pośród nas.  I my, artyści obcujący z tym pradawnym Duchem, czujemy się zobowiązani przekazywać go poprzez nasze serca, nasze umysły i nasze ciała, by ukazywać nasze realia w ich codzienności i tajemnicy.  Jednakże dziś - gdy miliony ludzi walczą o przetrwanie, cierpiąc pod władzą reżimów lub drapieżnego kapitalizmu, uciekając przed wojną, czy ubóstwem; dziś, w świecie, w którym nasza prywatność jest naruszana przez tajne służby, a nasze słowa są cenzurowane przez wścibskie władze; gdy lasy są unicestwiane, gatunki skazywane na wyginięcie, a oceany - zatruwane, - co winniśmy przekazywać?  W świecie nierównych sił, gdzie hegemoniczne rozkazy próbują nas przekonać, że jedna narodowość, jedna rasa, jedna płeć, jedna orientacja seksualna, jedna religia, jedna ideologia, czy jeden szablon kulturowy jest ponad innymi - czy w takim świecie naprawdę da się bronić wolności sztuki od porządków społecznych?  Czy my, artyści scen, przystajemy na zdezynfekowane żądania rynku, czy też korzystamy z naszej władzy, by oczyszczać serca i umysły, gromadzić ludzi wokół nas, inspirować, oczarowywać i komunikować, aby stwarzać świat z nadziei i szczerego współdziałania?” 

Pomimo obiegowej opinii że teatr oferuje rozrywkę dla wąskiej grupy odbiorców – w Tarnowie systematycznie rośnie liczba osób chodzących na spektakle teatralne.  - Solski sukcesywnie obala mit i obrasta w liczby – mówi Karolina Białas z Biura Promocji i Organizacji Widowni. W poniedziałek 3 marca 2014 do teatru zawitał 40 tysięczny widz w sezonie 2013/2014. Statystki pokazują, iż w okresie trzech lat, w podobnym terminie liczba osób przychodzących na spektakle do Tarnowskiego Teatru wzrastała średnio o 5 tyś widzów rocznie i tak: w 2012 roku było to 30 tysięcy, w 2013 roku 35 tysięcy widzów. Równocześnie warto zauważyć że zarówno w 2013 jak i w 2014 roku luty, stał się najbardziej „teatralnym” miesiącem, gdzie liczba osób odwiedzających przekroczyła 7 tyś, a spektakle grano aż 43 razy. To wynik jakiego nie było w Solskim od 25 lat. Solski wysoko podnosi własną poprzeczkę - w repertuarze nie brakuje ambitnych i trudnych spektakli. Aktualnie w repertuarze posiada 24 tytuły. Tematyka spektakli jest różnorodna, dzięki czemu każdy znajdzie sztukę, która zaspokoi jego aspiracje i oczekiwania.

Autorzy najlepszych prac licencjackich i magisterskich zostali nagrodzeni 2 kwietnia podczas otwartego spotkania Tarnowskiego Towarzystwa Naukowego, które jest organizatorem konkursu „Perły Tarnowa”. Nagrodę główną w kategorii prac magisterskich przyznano Agnieszce Starzykiewicz, absolwentce Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie, autorce pracy „Określenia przezwiskowe polskich celebrytów”. Praca została napisana pod okiem prof. dr hab. Bogusława Dunaja. Drugą nagrodę w tej kategorii otrzymała Joanna Prus z PWSZ za pracę: „Analiza wywiadów telewizyjnych Moniki Olejnik w „Kropce nad i””, napisaną pod okiem profesora Aleksandra Wilkonia. W kategorii prac licencjackich również przyznano dwie nagrody. Główną otrzymał Jerzy Krzysztof Śpiewak-Sondej, absolwent WSB-NLU, Wydział Zamiejscowy w Tarnowie. Nagrodzona praca nosiła tytuł „Ocena sytuacji przedsiębiorstw sektora MSP w branży IT w Tarnowie. Promotorem pracy był dr Przemysław Stach. Druga nagroda trafiła do Pauliny Kawy, autorki pracy „Gry językowe w nagłówkach tekstów o modzie i urodzie (na wybranych przykładach z czasopisma „Cosmopolitan”)”, napisanej pod kierunkiem dr Małgorzaty Pachowicz. - Z roku na rok coraz więcej prac zostaje zgłoszonych do konkursu „Perły Tarnowa. Wybór najlepszych nigdy nie jest łatwy, ze względu ze względu na rozległą tematykę prac – mówi prof. Kazimierz Wiatr, prezes Tarnowskiego Towarzystwa Naukowego. – Już teraz zachęcam tegorocznych absolwentów do zapoznania się z regulaminem konkursu i działalnością naszego Towarzystwa. Wszystkie niezbędne informacje można znaleźć na stronie internetowej TTN. Nagrodzone prace będą drukowane w Zeszytach Naukowych TTN.

Wystawa „Struktury miasta” pomyślana była jako wiosenna wersja Salonu Jesiennego. Nawiązując do tradycji Salonów częścią wystawy jest Nagroda Główna, którą będzie wystawa indywidualna w BWA w 2015 roku przypadła Januszowi Janczy.

Doceniliśmy przygotowanie zupełnie nowego projektu, ciekawą interpretację tytułowych „struktur miasta”, koncepcyjny walor dzieła oraz wybranie medium nieoczywistego dla dotychczasowej twórczości artysty – uzasadniała werdykt dyrektor BWA E. Łączyńska-Widz. Poza Laureatem, nominowani do Nagrody byli: Maciej Dyczkowski, Małgorzata Kołcz, Joanna Styrylska-Gałażyn, Krzesimir Wiater, Aleksandra Zuba-Benn i Robert Żybura. W związku z dużym zainteresowaniem wystawą postanowiliśmy wprowadzić również honorową Nagrodę Publiczności. Zwiedzający wystawę mogli oddawać swoje głosy na przygotowanych kuponach. Laureatem Nagrody Publiczności został Robert Żybura. 

Janusz Janczy (ur. w 1974 w Tarnowie) - ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie studiował rzeźbę w pracowni prof. Stefana Borzęckiego. W 1999 dyplom w pracowni prof. Jerzego Nowakowskiego. W latach 2000-2003 studiował na Akademie der Bildenden Künste w Norymberdze (2000 r. Stypendium DAAD, 2002 r. Shakespeare – Stypendium) w pracowni prof. Tima Scotta. Laureat nagrody za rzeźbę "Gustaw-Weidanz-Preis für Plastik 2002" w Halle. 2006-2009 uczestnik Stacjonarnych Studiów Doktoranckich na Wydziale Rzeźby ASP w Krakowie. Od 2009 pracownik naukowo-dydaktyczny na Wydziale Rzeźby ASP w Krakowie.

Tarnowianin Jakub Ochnio otrzymał pierwszą nagrodę w konkursie BZ WBK Press Foto za cykl powstały podczas marszów niepodległości w latach 2011 i 2013. Przyznany laur przypadł w kategorii „wydarzenia”, uchodzącej za najtrudniejszą i zarazem najbardziej prestiżową. Cykl Jakuba wyprzedził m.in. poruszające zdjęcia z Syrii autorstwa Macieja Moskwy, zdobywcy tytułu Zdjęcie Roku oraz reportaż Jakuba Kamińskiego (PAP) z Góry Grabarki. Selekcji z kilku tysięcy zdjęć dokonało jury w składzie: Tadeusz Rolke, Tomasz Tomaszewski, Marek Grygiel, Anna Bohdziewicz, Waldemar Kompała.

BZ WBK Press Foto to jeden z dwóch najważniejszych konkursów polskiej fotografii prasowej. Od 10 lat biorą w nim udział jedynie profesjonaliści pracujący dla redakcji, agencji oraz jako freelancerzy. Jakub Ochnio jest jedynym tarnowianinem obecnym w czołówce polskich fotoreporterów obecnych na Grand Press Photo czy BZ WBK Press Foto.

Jakub Ochnio – urodził się w roku 1990. Jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików, Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej oraz Kolektywu Fotografów AFTERIMAGE. Zdobywca tytułu Artiste FIAP (AFIAP) nadanego przez Międzynarodową Federację Sztuki Fotograficznej. Dotychczas jego prace były publikowane na blisko 130 wystawach w Polsce, Macedonii, Serbii, Słowenii, Turcji, Chorwacji, Litwie, Czarnogórze, Argentynie, Francji, Hiszpanii i USA. Finalista Grand Press Photo, BZ WBK Press Foto oraz The Circle of Life (Vilnus Photo Circle). Otrzymał ponad 60 nagród w krajowych i międzynarodowych konkursach w tym tzw. Oscara fotografii – drugą nagrodę na International Photography Awards Współpracownik Agencji Fotografów FORUM. Student etnologii (UWr), socjologii (UWr) oraz dziennikarstwa i komunikacji społecznej (WSIiZ). Trzykrotny stypendysta Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Pracownik Katedry Mediów, Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej WSIiZ w Rzeszowie. Wielokrotnie prowadził wykłady i warsztaty z reportażu, dokumentu, fotoedycji, historii fotografii oraz portretu prasowego.

Jest szansa, że już niebawem, w najpopularniejszym, tarnowskim parku – Ogrodzie Jordanowskim powróci grzyb Muchomor wraz z ławeczkami, który wzbudza w mieszkańcach wiele ciepłych wspomnień. Z taką inicjatywą na jednym z portali społecznościowych wystąpiła Bernadetta Ciochoń. – Jestem po spotkaniu z zastępcą prezydenta Henrykiem Słomką-Narożańskim. Jest dobra wola na posadowienie w Parku monumentu, który tak dobrze się wszystkim kojarzy. Pan Prezydent też ma z nim swoje wspomnienia – mówi Pani Bernadetta. A inicjatywa, rzeczywiście, ma wielu entuzjastów. Chęć czynnego udziału w akcji poparcia dla pomysłu powrotu Muchomora wyraziło już ponad tysiąc osób. – Trzeba się zastanowić nad umiejscowieniem grzyba – mówi Józef Czupryna z Referatu Gospodarki Komunalnej magistratu. Bez wątpienia Muchomor to symbol placu zabaw w Parku Strzeleckim. Niemal w każdym tarnowskim domu znajdują się pamiątkowe fotografie z grzybkiem. Stąd prośba o przesyłanie skanów na adres biuroprasowe@umt.tarnow.pl. Zostaną one wykorzystane przy odtwarzaniu dawnej figury Muchomora.

Ryszard Zaprzałka

Źródła: FB, Tarnow.pl, TarnowskieInfo.pl, tarnow.net.pl, Tarnow.gość.pl

 tarnowski kurier kulturalny   tarnowski kurier kulturalny    tarnowski kurier kulturalny    tarnowski kurier kulturalny    tarnowski kurier kulturalny     tarnowski kurier kulturalny    tarnowski kurier kulturalny